pop

Vox von Braun: neo-indie uit Groningen

Ja, misschien is het marketingtechnisch niet zo’n goed plan om je album in december uit te brengen. Te laat voor de jaarlijstjes? Ja, tuurlijk. Maar ‘who cares?’. Blogs in Nederland (ik niet, want ik ben tijdelijk in slowmotion-stand) en Engeland pikten Vox Von Braun gewoon wél op. Ach, hoe dan ook: Something Ain’t Wrong is een te gek album. Daarover snel meer op dit blog en wellicht ergens anders (ja, ik ga dus toch ergens anders schrijven als vervanging voor OOR, maar laat nog even in het midden waar).

Standard
heerlen, pop, Uncategorized

Zondagclip #32: Depth met (h)ear

Ja, vandaag is het ook een zondag. Zo heeft de overheid nu eenmaal beslist. En zoals jullie weten leg ik me altijd neer bij beslissingen van bovenaf. Geloof in hiërarchie, enzo.

Eerlijk is eerlijk, het afgelopen jaar heb ik meer dan eens op Funda rondgesurft op zoek naar een appartement in Amsterdam. Aan de oppervlakte stelt de creativiteit in Heerlen, ondanks mooie rapporten over de culturele lente, toch vooral teleur. Kleine stad, grote ego’s, weinig intellectueel vermogen, behoudendheid als norm, te gedwee en eigen gewin als katalysator. De mensen met het hart op de goede plek doen hun best.

Maar er is ook die andere kant. De onzichtbare. Waar de stad zich op cultureel vlak kan meten met veel grotere steden. Die andere kant die niet de hand ophoudt bij de gemeente om subsidiegeld te ontvangen, maar gewoon doet. Afgelopen vrijdagmiddag en -avond leidde ik er een groep studenten van Vrije Universiteit Brussel en Katholieke Universiteit Leuven rond. Het bracht de onderbuik van de ogenschijnlijk rustende stad in mijn hart weer tot leven.

Komende zaterdag organiseren Depth en (h)ear – twee van die onderbuik-organisaties – een avond in Poppodium Nieuwe Nor. De trailer is niet bijzonder fraaie (gemaakt door Strictua), maar speelt ook met het verleden en heden van de stad. Vroeger was het de steenkool die identiteit gaf, nu is het muziek. En ja, er is een nieuwe zonsopkomst, ‘a new dawn’, die nu eens niet gaat over abstracte ideeën en loze beloften voor de happy few. Die nieuwe hoop is te gekke muziek en prachtig ontwerp. Ambachtschap zonder gelul.

Weten jullie meteen waar ik komende zaterdagavond en -nacht ben.

Standard
dance, pop

Zondagclip #31: Lone en neorave

Vorig waren de tendensen er ook al, maar sinds begin dit jaar grijpt neorave om zich heen. John Talabot, Scuba, het deephouse-album van Orgue Electronique: allemaal verhalen ze van de tijd dat op de dansvloer staan nog een daad was van pure overgave aan de toekomst. Op de dansvloer van begin jaren negentig tekende die zich onmiskenbaar af. Ik kan het weten. Ik was erbij. En ja, ik geloofde heilig in die betere wereld die na de declamatie van het einde van de geschiedenis zou ontstaan. Arme ik.

Lone is op z’n Galaxy Garden (uit op R&S, recensie in OOR van juni) onmiskenbaar de kroonprins van neorave. Terug naar de toekomst.

Standard
dance, pop

Zondagclip #26: Squarepusher vs Benga

Poeh, wat een citatenmachine is ‘Dark Steering’, het nieuwe nummer van Tom Jenkinson aka Squarepusher. Op Youtube leidt dat tot heftige reacties, al wordt er weinig op ‘niet leuk’ gestemd. Wat het probleem is? Squarepusher reageert op de huidige trends in elektronische dansmuziek. Dat doet ie radicaal. Guido vd Brink, producer, labeleigenaar en dj uit Rotterdam wiens mening ik zeer waardeer, reageerde bij Facebook op het nummer én clip:

“Ik kan het niet zo mooi verwoorden als dat jij dat kan maar het raakt me niet het is gewoon gepiegel op een “dubstep” ritme net als wat aaaal die anderen ook doen alleen nu doet squarepusher het. helaas maakt dat het niet heel erg beter. Wanneer gaan mensen weer is iets eigens doen. Ik vind het niet bijzonder in ieder geval. En dan heb ik he nog niet over de clip gehad: Been there done that!”

Kortom, Jenkinson doet wat anderen doen, doet dat niet exceptioneel goed en dat verwacht je wel van ‘m. Ik begrijp Guido heel goed. Het lijkt er eerder op dat Jenkinson ons een spiegel voor wil houden. Door Daft Punk, dubstep, drum’n’bass en jaren negentig (video)esthetiek door elkaar te husselen wil hij zeggen: er gebeurt momenteel helemaal niets. Goed, ik werd volwassen in de jaren negentig toen experiment nog de norm was. Ik kan dus wel iets met ‘Dark Steering’. Toch maar eens proberen Jenkinson te spreken te krijgen over de koerswissel.

Dan Benga. De Londense producers, echte naam Adegbenga Adejumo, levert met ‘I Will Never Change’ ook een soort retro-dubstep-rave-vehikel af. Doet me muzikaal weinig, maar de clip is prachtig. Daar worden 960 vinlyplaten aan elkaar geregen tot een prachtige bevroren golf. Idee is van Christopher Barrett and Luke Taylor (Us) en je leest er bij Creative Review meer over. Frank Kloos noemde het eindresultaat meteen New Aesthetic en waar hij eerder voor frnkfrt over schreef. En ja, door dat prachtige beeld krijgt ook de muziek een nieuwe betekenis. Prachtig, maar eigenlijk te kort.

Standard
dance, nieuwe media, pop

clips 2011: een willekeurige selectie

Zoals ik gisteren al schreef: 2011 is een mooi jaar voor muziekclips. Heb er op dit blog een paar handenvol gepost. De clips hieronder wil ik niet onthouden. Het is een willekeurige selectie van clips die ik de laatste week – sinds ik weer terug ben in mijn eigen huis – heb gezien en van onder de indruk raakte.

Geniet ervan en vast een creatief en bijzonder muzikaal 2012!

JUNIOR BOYS – BANANA RIPPLE from Rollo Jackson on Vimeo.

Robots of Brixton from Kibwe Tavares on Vimeo.

Nobody Beats the Drum – Blood on my hands from Nobody Beats The Drum on Vimeo.

Hybrid – Blind Side (Music Video) from Hybrid on Vimeo.

CREEP – You (feat Nina Sky) from OFFICIAL CREEP on Vimeo.

Luomo – Good Stuff from Jenny RK on Vimeo.

Standard